Ani spostrzegliśmy się, jak PŁOMYCZEK wkroczył w 90 rok swego istnienia. Dziś jest najstarszym, rdzennie polskim czasopismem dziewcząt i chłopców - uczniów wyższych klas szkół podstawowych i gimnazjów. Założony
w 1917 roku przez światłych nauczycieli polskich nieprzewanie towarzyszy edukacji szkolnej dzieci. Gdy powstawał, Polski nie
było jeszcze na mapie Europy. Później towarzyszył uczniom w trudnych czasach odradzania naszego państwa. Trwał na swym posterunku w okresie II wojny światowej, wydawany na obcej ziemi, nawet w Afryce.
A potem w powojennych czasach przetrwał niejedną trudną chwilę. Także okres transformacji z końca lat 80-tych i początku lat 90-tych minionego stulecia.

     Kiedy w 1991 roku poprzedni wydawca PŁOMYCZKA postanowił
go zlikwidować, podjęliśmy trud utrzymania czasopisma. Pomogli nam
w tym nauczyciele. To dzięki poparciu ich związku zawodowego tytuł trafił w nasze ręce. Wielu dziwiło się naszej decyzji o przejęciu pisma. Niektórzy złośliwie twierdzili, że szybciej im kaktus wyrośnie na dłoni,
niż my wytrzymamy konkurencję wchodzących na polski rynek zagranicznych wydawnictw. A my pomni przesłań twórców PŁOMYCZKA, którzy zakładali go, "by polskie dzieci nie zapomniały języka polskiego", postawiliśmy sobie za cel utrzymanie czasopisma zawsze wiernego polskiej kulturze, historii i tradycji narodowej.

     To fakt, że PŁOMYCZEK przechodził różne koleje losu, jaki dany był przeżywać Polakom, ale nigdy swą twórczością nie deprawował swych czytelników, nie namawiał ich do cwaniactwa, prywaty, karierowiczostwa. Uczył miłości do ojczystego kraju, szacunku wobec dorosłych, partnerstwa w stosunku do rówieśników. To samo nieprzerwanie czyni
i dziś. Nie znajdzie nikt na jego łamach sensacyjnych tekstów ociekajacych krwią, czy reportaży ukazujących ciemne - a eksponowane przez różne media - strony życia. To w PŁOMYCZKU wciąż można czytać teksty przedstawiające najcenniejsze wartości, jakimi kierować się powinien współczesny, dorastający człowiek. Gloryfikujemy miłość
do ojczystego kraju, budzimy dumę z osiągnięć polskiej kultury, nauki, przypominam nasze tradycje narodowe i regionalne, uczymy szacunku
do ludzi, świata przyrody, podpowiadamy jak godnie żyć.

     Kiedy dziesięć lat temu obchodziliśmy 80-lecie czasopisma zarówno przedstawiciele najwyższych władz, jak i zwykli obywatele składali nam gratulacje i życzenia wytrwania do kolejnegho jubileuszu. Wtedy też
z Watykanu nadszedł do redakcji list, w którym Papież Jan Paweł II pisał, iż modli się za wszystkich czytelników Płomyczka i mu błogosławi.
Dziś wydajemy pierwsze numery jubileuszowe, choć datowane 2006 rokiem. Jak ten żółw widniejący na okładce zwolniliśmy rytm naszych emisji, ale IDZIEMY ku stuleciu. I cieszymy się, że wciąż jeszcze jesteśmy czytani, że prenumerują nas jeszcze szkoły i biblioteki, choć
i one przeżywają trudności ekonomiczne. To właśnie z wielu tych placówek dostajemy prośby o bezpłatne przesyłanie choćby po jednym egzemplarzu PŁOMYCZKA, "bo zabrakło pieniędzy na prenumeratę,
a przecież mamy dziesiątki jego roczników i chcemy go czytać nadal".

Dziękujemy wszystkim Wiernym Czytelnikom za te dowody wierności
a nie mając możliwości spełnienia ich próśb wierzymy, iż podejmą trud znalezienia sponsorów gotowych ufundować im prenumeratę. To będzie jeszcze jeden dowód przyjaźni z PŁOMYCZKIEM, a zarazem jubileuszowy wkład w obchody niebywałego, jak na czasopismo nastolatków, 90-lecia istnienia.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

wydanie z listopada 2007r.